De cartoons zijn van Gerardo Hernández. Onderaan kan u enkele gedichten van hem en Ramon Labañino lezen.















Florence onder de sneeuw

Zo wit heb ik me de sneeuw
als kind ingebeeld.
Eindelijk zag ik ze in de straten van Kiev
als jongere.
Wie had ooit kunnen voorzien dat ik,
die nooit een vlieg kwaad deed,
over deze witte droomsneeuw
zou stappen als gevangene.

Zachtmoedig als een duif
daalt de sneeuw over
de zwijgende gevangenis neer.
Een dreiging achtervolgt haar
in deze zwijgende gevangenis.
De sneeuw valt heimelijk neer.

Ze bevlekken de sneeuw met bloed.
Rood bloed.
Bloed van een jongere of een bejaarde,
van een dappere of een lafaard.
Bloed van een of ander boefje,
een ongelukkige, een dwaas.
Niemand kan deze brutale tragedie
vermijden.
Ze bevlekken alle sneeuw met bloed.
Maar de sneeuw wil wit zijn.
Alle dagen.

Hoe kan ik niet aan je denken,
Van hieruit, onder de sneeuw.
Je bent de hele waarheid
die mijn onschuld aantoont.
Een ster, ernstig en teder.
die schittert in de nacht.
Van hieruit, vanuit deze gevangenis,
kijk ik met blije ogen naar jou.

Zo wit als sneeuw
is de ziel van mijn volk.
Ziel van palmen en zeeschuim,
in een universum van vuur.
Ziel die me dag en nacht
vergezelt in de lucht.
Op een dag zal er geen sneeuw meer zijn.
Niets zal mijn terugkeer verhinderen.

Antonio Guerrero


Het  onmogelijke

Zij zetten in op de vermoeidheid,
Op het feit dat deze lange jaren van opsluiting
Onze kracht zouden breken
Zodat we zouden bedelen om gratie.

Zij zetten in op verraad, op lafheid,
Op de slechtste menselijke eigenschappen.

Zij zetten in op het onmogelijke.

Want wij zullen nooit moe worden
Om te strijden en ons volk te verdedigen.
Te strijden voor het recht op leven van onze mensheid
Voor een betere wereld voor ons allen.

Wij zullen nooit stoppen met dromen.
Want als we dat zouden doen,
Als we ook maar één seconde in ons leven stoppen met dromen,
Dan beginnen zij op één of andere manier
Dit gevecht te winnen.

En dat is gewoon onmogelijk.

 

Ramon Labañino Salazar
November 2007

In het oog van de orkaan
waar het zo erg naar onrecht ruikt
naar tijd van wraak
naar verbitterde wapens,
heb ik op méér dan
vier broers kunnen rekenen,
het zijn er miljoenen,
hun omhelzingen en stemmen,
de duiven die rond mijn lichaam cirkelen
met hoop,
de levende hoop
op hun enorme vleugels,
ontbreken nooit
een troubadour met zijn gitaar
bezingt mijn geluk en
mijn ongeluk,
een schilder met een bloem
tekent gezichten en
meer geliefde en bewonderde gezichten
en een dichter met een lamp
die dag en nacht
klaarheid brengt,
wat kan ik meer vragen!
In het oog van deze orkaan,
waarin onheilspellende winden
me binnensleurden
is het best wel de moeite waard
bereid te zijn om te sterven.

Antonio Guerrero


Het voorbeeld van Che

Guerillastrijder,
jouw voorbeeld volg ik
en wat jij mij leerde
verrijkte me

wat jij me leerde:
doorzetting en wilskracht
onkwetsbare openheid
een ster als kompas

diep vertrouwen
een fiere blik
hoop, moed
liefde, vreugde

guerillastrijder van
mijn liefste, verre dromen
wij zijn onderweg
naar de ultieme overwinning.

2 september 2002
Antonio Guerrero Rodríguez

Vertaling Herman Vos

De wereld is van ons

Omdat een muur een muur is, en dat weet je
Is mijn cel bijna een witte vlek.
Een valstrik zonder zon, maan noch branding
Die tijdelijk in een boot is veranderd.

Doorheen het raam bekijk ik het leven;
Zie de wolken traag voorbij schuiven,
De boom blijft een boom
Van wie zelf trots teder is geworden.

Gesloten deuren verontrusten de tijd.
Terwijl de eenzaamheid traag dauw wordt,
Maakt iets me duidelijk dat de wereld van ons is.

Heimwee naar de beste oplossing,
ontreddering om de ergste afkeer
Een waarheid die vanuit onszelf komt.


De waarheid

In jouw blik ben ik opnieuw ontwaakt
Zonder angst voor mijn pijn, genees ik opnieuwe mijn wonde,
uit je tuin pluk ik je meest geliefde bloem,
vol van je geur en van jou.

Mijn blik op jou gericht, ga ik vastberaden verder
De zon bedekt mijn voetafdrukken
Hoe mooi is het jou te blijven liefhebben.
Mijn liefde te vermenigvuldigen met elke ster.

Je weet dat er dagen vol pijn zijn
Wanneer het ademen moelijker wordt
Maar het leven is pas leven als er moed is
Om de waarheid uit te dragen, tegenover de wereld.





Free the five committee Belgium
Site made by Sofie De Wulf
2009